1394/1/23 2094

«در انتظار گودو» و «آخر بازی» آثار ماندگاری هستند که تنها نام یک نویسنده را به ذهن متبادر می‌کنند.

برای تولد ساموئل بکت، خالق در انتظار گودو


«در انتظار گودو»، «آخر بازی» و «آخرین نوار کراپ» آثار ماندگاری هستند که تنها نام یک نویسنده را به ذهن متبادر می‌کنند؛‌ «ساموئل بکت»، نویسنده نام‌دار ایرلندی و برنده نوبل ادبیات که این روزها سالگرد تولد اوست.
 
 «ساموئل بکت» شاعر، نمایش‌نامه‌نویس و نویسنده‌ سرشناس ایرلندی برنده‌ نوبل ادبیات 13 آوریل 1906 در دوبلین دیده به جهان گشود. او از سال ‌1923 تا ‌1927 در کالج «ترینیتی» دوبلین زبان‌های ایتالیایی، فرانسوی و انگلیسی را آموخت. پس از فارغ‌التحصیلی به پاریس رفت و توسط یکی از دوستان شاعرش به «جیمز جویس» معرفی شد. این آشنایی تأثیر بسزایی در شکل‌گیری استعدادهایش داشت و به او کمک‌های زیادی کرد.
 
بکت در سال ‌1929 اولین اثر خود را که یک مقاله‌ نقدگونه در حمایت از جویس بود، با عنوان «دانته برونو، ویکو جویس» منتشر کرد. اولین داستان کوتاه بکت نیز با نام «خیال» به‌چاپ رسید و سال بعد از آن او برای قطعه‌ شعری موفق به دریافت یک جایزه‌ ادبی نه‌چندان معروف شد.
 
در سال ‌1931، سرانجام اولین رمان خود را به ‌نام «رؤیای زیبای زنان معمولی» نوشت. درحالی‌ که بسیاری از ناشران از چاپ آن خودداری کردند، در سال ‌1993 و پس از مرگش به‌چاپ رسید. این کتاب توانست الهام‌بخش بسیاری از شعرهای بکت باشد.
 
او در سال ‌1938 رمان «مورفی» را منتشر کرد و سال بعد،‌ آن را به زبان فرانسوی به ‌چاپ رساند. بکت در نمایش‌نامه‌نویسی نیز تبحر داشت و یکی از معروف‌ترین آثار او، «آخرین نوار کراپ» که در سال ‌1958 آن را نوشت، یک نمایش‌نامه است.

همچنین در جنگ جهانی دوم به‌ سبب شجاعت‌هایش در مبارزه با ارتش آلمان، از دولت فرانسه نشان ویژه دریافت کرد. این نویسنده برجسته در سال ‌1946 نوشتن چهارمین رمانش را به ‌نام «Mercier Et Camier» آغاز کرد که در بسیاری جهات، گواهی می‌داد معروف‌ترین اثر او، نمایش‌نامه‌ «در انتظار گودو» در پیش است که اولین اثر بلند بکت به زبان فرانسوی بود.
 
این نمایش‌نامه، معروف‌ترین اثر ساموئل بکت محسوب می‌شود که چهار سال پس از پایان نگارش، در سال ‌1952 به ‌چاپ رسید و در سال ‌1953، روی صحنه رفت. نسخه‌ انگلیسی‌زبان آن در سال ‌1955 نوشته شد و در همان سال، به موفقیت بزرگی در لندن دست یافت.
 
بکت در سال ‌1969 موفق به دریافت جایزه‌ نوبل ادبیات شد. از معروف‌ترین نمایش‌نامه‌هایش به «آخر بازی» (‌1957)، «من نه» (‌1972)، «فاجعه» (‌1982) و «چی کجا» (‌1983) می‌توان اشاره کرد.
 
او که در اواخر عمر از بیماری آمفیزم و پارکینسون رنج می‌برد، روز ‌22 دسامبر ‌1989 در سن ‌83 سالگی درگذشت و در پاریس به ‌خاک سپرده شد. بکت در نویسندگی از «دانته»، «جیمز جویس» و «مارسل پروست» الهام گرفت و خود الگوی ادبی نویسندگانی چون «پل آستر»، «جی‌.ام. کوئتزی» و «هرولد پینتر» شد.
منبع
ایسنا

توضیح: نظراتی که درج می شود، صرفا نظرات شخصی افراد است و لزوماً منعکس کننده دیدگاههای 'سلامت ۱۱۸' نمی باشد.

سلامت ۱۱۸: مرجع سلامت جسم و روان: پزشکی، روانشناسی، تغذیه، ورزش و زیبایی

نظر شما

پرطرفدارترین مطالب امروز

تازه های سلامت ۱۱۸

چرا پوست زود پیر می شود؟

راهکارهای افزایش هوش عاطفی

علائم حمله قلبی زنان چقدر متفاوت از مردان است؟

اگر دیابت ندارید با خیال راحت هندوانه بخورید

اولین سالروز درگذشت عزت الله انتظامی

طراحی یک هواگرد شبیه بشقاب پرنده

درمان بیماری‌ها با کنترل میکروبیوم بدن

چطور متوجه شویم به «روان‌پزشک» یا «روان‌شناس» نیاز داریم؟

چرا هوس شیرینی شب‌ها بیشتر می‌شود و چه باید کرد؟

ورزش کردن افسردگی را درمان می کند

دوستی خارپاشنه با افراد چاق

انیماتور برنده ۳ جایزه اسکار درگذشت

ساختمان‌هایی که چشم و گوش دارند!

استفاده دانشمند ایرانی از پل‌های رسانای الیاف کربن برای ترمیم مدارهای الکتریکی در قلب

کمک به بیماران روانی با تحریک الکتریکی مغز

«پیر چشمی» چیست؟

چگونه عادت مکیدن انگشت و ناخن جویدن کودکان را ترک دهیم؟

تاثیر چشمگیر یک غذای کره‌ای در رفع ریزش مو

درگذشت پیتر فوندا در سن 79 سالگی

تصاویر ثبت شده از ماه درخشان‌تر از خورشید!

بررسی سلامت بدن با استفاده از حسگر چسبی

آیا رنگ کردن مو باعث ریزش مو می شود؟

مؤثرترین روش کنترل «استرس» و «اضطراب» چیست؟

دانه‌هایی که موقع گرمازدگی به دادتان می‌رسند

چرا انگشتان دست و پا گزگز می‌کنند؟

سلامت ۱۱۸ در شبکه های اجتماعی